Bırakmak neden zor?

Tüm kullanıcılar kötü bir şeyin kendilerini ele geçirdiğini düşünür. İlk günlerde bu basit bir “Bırakacağım fakat bugün değil” meselesidir. Sonunda durmak için yeterli irade gücümüzün olmadığına ya da pornonun özünde hayattan keyif almamız için elde etmemiz gereken bir şey olduğuna inanmaya başlarız. Porno bağımlılığı kaygan bir çukurdan tırnaklarımızla çıkmak gibidir. Çukurun zirvesine yaklaştıkça güneş ışığını görürüz, fakat moralimiz kötüleştikçe kendimizi geri aşağı doğru kayarken buluruz. Nihayetinde tarayıcıyı açıp, mastürbasyon yaptıkça bok gibi hissederiz.

Bir kullanıcıya sorun: “Eğer şu anki bilginle bu bağımlılığa yakalanmadan önceki zamana gitsen tekrardan porno izlemeye başlar mıydın?” Cevap “ASLA!” olurdu.

Pornonun beyne hasar verdiğine ya da beynin aşırı dopamin yüklemesi sonucu dopamin reseptörlerini azalttığına inanmayan onaylı kullanıcıya sorun: “Çocuklarını porno izlemeye teşvik eder misin?” Cevap yine “ASLA!” olurdu.

Porno olağanüstü bir bilmecedir. Önce de söylendiği gibi, mesele neden bırakmanın kolay olduğunu açıklamak değil, neden bırakmanın zor olduğunu açıklamak. Asıl mesele bu bağımlılığın nörolojik hasara sebep olmasına rağmen insanların neden yapmaya devam etmesini anlatmak. Bu bağımlılığa başlamamızın bir sebebi zaten on milyonların halihazırda bu bağımlılığa başlamış olması ancak bunun hayatı ikinci viteste yaşamak gibi olduğunu söyleyen tüm bu bağımlı insanlar ilk başta bu bağımlılığa yakalanmamış olmayı diler. Bunu özgürlükle veya seks eğitimi almış olmakla ilişkilendirdiğimiz için bağımlıların eğlenmiyor olduklarına pek inanamıyoruz ve bağımlı olarak kalmak için çok çabalıyoruz. Sonrasında hayatımızın geri kalanında diğer insanlara bunu yapmamalarını söylerken ve sıklıkla bunu yapan tek bizmişiz gibi düşünerek bu bağımlılıktan kurtulmaya çalışıyoruz.

Biz ayrıca zamanımızın önemli bir kısmını umutsuz ve zavallı hissederek geçiriyoruz. Anormal bir şeyle kendimizi ‘eğitmek’, bize bu duygusuz içerikleri tercih ettirir ve arzulatır; bu içerikler samimi bile olsa, gerçek olan karşı cins hala vardır. PMO kaynaklı dopaminin sürekli pik yapıp düşmesi vasıtası ile kendimizi hayat boyu yalnızlığa, alınganlığa, sinire, strese, bitkinliğe ve cinsel işlev bozukluğuna mahkum ederiz. Cinsel ilişkinin ve bağ kurmanın en iyi yanlarının olmadığı pornoyu kullanarak kendimizi zavallı ve suçlu hissetmekle kalırız.

 

Aslında pornografinin bağımlılık yapıcı ve yıkıcı etkisi hakkında burada ve diğer sitelerde okuma yapmak bizi daha da fazla gergin ve umutsuz hale getirir. Bu ne tür bir alışkanlıktır ki yaptığın vakit yapmamış olmayı dilersin yapmadığında da yapmak için can atarsın? Kullanıcılar beyin küçülmesi ve duyarsızlaşma hakkında her okudukları, kendilerine güvenen partnerleri arkasından her izlediklerinde ve gün boyu süren seanstan sonra kendilerini çalışmaya ikna edemedikleri her vakit kendilerini hakir görürler. Tam tersi zeki ve rasyonel bir insan tüm günlerini suçluluk içinde geçirir. Fakat en kötüsü, kullanıcılar zihinlerinin arkasındaki bu berbat kara gölgelerle yaşamak zorunda kalmaktan ne elde ediyorlar? Kesinlikle hiçbir şey!

Şunu düşünüyor olabilirsin, “Hepsi iyi hoş ama bir kez bağımlı olduğunda kurtulmak çok zor.” Fakat neden bu kadar zor? Bazıları geri çekilme semptomlarının güçlü olması sebebiyle olduğunu söyler, fakat yakında öğreneceğin gibi asıl geri çekilme sancıları gerçekte çok hafiftir. Ve çoğu porno bağımlısının bağımlı olduklarını farketmeden yaşayıp öldüklerini göz önünde bulundurduğunda bu aşikardır.

Bazıları pornonun ücretsiz olduğunu ve bundan dolayı insanlığın bunu biyolojik bir kazanç olarak kabul etmesini söyler. Fakat bu doğru değildir, bağımlılık yapıcıdır ve herhangi bir uyuşturucu gibi davranır. Sadece playboy dergileri gibi erotik resimleri kullanan bir kullanıcıya hiç güvensiz porno (tecavüz, cp, vs.) sınırını aşıp aşmadığını sorun. Ve tamamen dürüstlerse, herhangi bir şey kullanmamaktansa bu sınırı aşmaya bahane bulduklarını itiraf ederlerdi.

Zevkin de bununla bir alakası yok. Tatlı su ıstakozu yemekten zevk alırım ama her gün tatlı su istakozu yemek zorunda olduğum raddeye hiç varmadım. Hayattaki diğer şeyler gibi, onları yaparken onlardan zevk alırız. Fakat yapmazken mahrumiyet hissiyatı yaşayıp boş boş oturmayız.

Bazıları der ki: “Bu eğitici!” Peki bu seni kişilik olarak hangi anlamda geliştirdi? “Bu cinsel tatmin!” Peki öyleyse neden seni yalnızlığa itiyor ve doyumsuz arzular hissetmene sebep oluyor? “Bu (stresten) kurtulma hissiyatı!” Hayatın stresinden kurtulmak mı? Peki bir saatliğine böyle bir şey oldu diyelim, ardından hayatın tüm stresi tekrar üzerine gelmiyor mu? Ve bu hangi streslerden kurtulmanı sağladı? “Uyumama yardımcı oluyor.” Peki neden diğer insanlar porno olmadan rahat rahat uyuyor? Uyku problemini düzeltmek için kanıtlanmış bir sürü bilimsel araştırma var. Ayrıca nefes teknikleri gibi uyumaya yardımcı olan yöntemler de var.

Bir çok insan pornonun can sıkıntısını rahatlattığına inanır, fakat can sıkıntısı bir ruh halidir. Porno seni çabucak yenilik arayışına alıştırır, o doğru klip için harcadığın beyhude çabaya nihayet katılana değin giderek sıkılmana ve böylece yeniliği, güçlü duyguyu ve aslında aşırı şok değeri çağrıştıran şeyleri aramaya giderek daha da bağlanmana sebep olur.

Bazı kullanıcılar, arkadaşları ve kendi tanıdıkları porno izlediği için bunu yaptıklarını söyler. Öyleyse arkadaşlarının baş ağrılarını gidermek için kendi kafalarını kesmeye başlamadıklarına dua et! Bunun hakkında düşünen çoğu kullanıcı bunun sadece bir alışkanlık olduğu sonucuna varır. Bu gerçek bir açıklama değil fakat aradan yaygın ve rasyonel sebepleri çıkardığımız vakit geriye kalan tek sebep bu olur.

 

Ne yazık ki bu da aynı derecede mantıksız. Hayatımızın her günü bazıları eğlenceli olsa dahi alışkanlıklarımızı değiştiririz. PMO’nun bir alışkanlık olduğu ve alışkanlıkları bırakmanın zor olduğuna inanmamız için beynimiz yıkandı.

Alışkanlıkları bırakmak zor mudur? Amerika’daki sürücülerin yolun sağ şeridinde sürme alışkanlıkları vardır. Ancak deniz aşırı ülkelere seyahat ettiklerinde bu alışkanlığı hiç zorlanmadan bırakırlar. Dahası, yeni bir işe girdiğinde günlük rutinin değişir böylece alışkanlıkların da değişir. Bunlardan bazılarına alışmak zaman alabilir; fakat bu, porno bağımlılığı ile yaşam boyu süren mücadeleyi sona erdirmek gibi değildir. Hayatımızın her günü alışkanlıklar edinir ve bunları bırakırız. Fakat neden bizi kullanmadığımızda yoksun hissettiren, yaptığımızda da suçlu hissettiren ayriyeten zaten bırakmak istediğimiz ve tek yapmamız gerekenin bırakmak olduğu bu alışkanlığı bırakmak neden bu denli zordur?

Bunun cevabı pornonun bir alışkanlık değil bağımlılık olduğudur! Bu yüzden ‘vazgeçmek’ bu kadar zor görünür. Bir çok kullanıcı bağımlılığı anlamaz ve pornodan biraz destek ya da gerçek zevk aldığına inanır. Bunu bırakırken de gerçekten bir şeyden fedakarlık ettiklerine inanırlar.

Güzel olan gerçekse bir kez pornonun doğasını anladığında ve neden kullandığının sebeplerini öğrendiğinde öylece bu döngüden kurtulacaksın. Üç hafta içinde tek gizem sadece, elinin altında bulunduğu sürece pornoyu kullanmanın neden gerekli olduğunu düşündüğün ve diğer porno kullanıcılarını bağımlılıktan kurtulmanın ne kadar güzel bir şey olduğuna neden ikna edememen olacak.